oraz gravisu (`) dla tonacji krótkiej i opadającej. W systemie z akcentem dynamicznym oznaczenia mają inne zastosowanie. Akcent ostry oznacza sylabę długą i akcentowaną (a także samogłoski półprzymknięte // i //, odpowiednio: é i ó, które są zawsze akcentowane), odwrócony brevis oznacza samogłoski półotwarte // i //, odpowiednio: ȇ i ȏ. Gravis oznacza krótką sylabę.
Akcent z reguły nie jest zaznaczany w słoweńskiej ortografii. Wyjątkiem są rzadkie przypadki, gdy akcent zaznacza się, aby zapobiec wieloznaczności, np. govorí 'mówi', govôri 'mów' (tryb rozkazujący), gôvori 'mowy'; leží 'leży', lêži 'leż' (tryb rozkazujący). Najczęściej jednak znaczenia wyrazu można domyślić się z kontekstu.
Gramatyka Język słoweński jest językiem fleksyjnym. Rzeczowniki odmieniają się przez: 6 przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, miejscownik i narzędnik, 3 liczby: pojedyncza, podwójna i mnoga.
Mogą mieć jeden z trzech rodzajów: męski, żeński lub nijaki. Rzeczowniki każdego z rodzajów odmieniają się inaczej; łącznie w języku słoweńskim występuje 10 wzorów deklinacji. Nie ma rodzajników ani przedimków, ale określoność lub nieokreśloność może być niekiedy sygnalizowana określoną lub nieokreśloną formą przymiotnika, np. nov avto '(jakiś) nowy samochód', novi avto '(ten) nowy samochód'.
Czasowniki w słoweńskim odmieniają się przez 3 osoby i 3 liczby. Występują: