Skupiał się przede wszystkim na pracy wywiadowczej na zapleczu wroga oraz na walce z kolaboracją wśród miejscowej ludności.
Brał udział w wyprowadzeniu z okrążenia niemieckiego zwiadowców sowieckich zrzuconych na tyły wroga w roku 1944. Po zakończeniu wojny krótko przebywał na terenie Czajkowa i jego okolic, jednakże terror nowych władz w stosunku do żołnierzy AK zmusił go do wyjazdu na Ziemie Zachodnie.Pod koniec 1945 podjął próbę ucieczki za granicę, jednak na skutek zdrady został pojmany i osadzony w Twierdzy Kłodzkiej na kilka miesięcy. Po zwolnieniu osiadł w Legnicy, jednak na skutek działań ze strony władz, był zwalniany z pracy pomimo wzorowego wypełniania swych obowiązków.
W roku 1952 został oskarżony o przynależność do podziemia i osadzony w areszcie we Wrocławiu. Zwolniony został dzięki poręczeniu radzieckiego mjra Tima dowódcy sowieckiego zwiadu z lasów węglewickich z 1944, których wyprowadził z niemieckiego okrążenia.
Był odznaczony przez rząd emigracyjny RP na uchodzctwie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, awansowano go również z podporucznika na kapitana.
Zmarł w wieku 72 lat pochowany w 1985 na cmentarzu komunalnym w Legnicy (F2 / 8 / 23) .