Antywestern Bez przebaczenia niebezpodstawnie jest uznawane za antywestern, a także za swoiste zwieńczenie gatunku. Już w latach 70. ważne westerny stopniowo zanikały: kręcono wtedy więcej parodii tego gatunku, co potwierdza m.in. sukces „Płonących siodeł” Mela Brooksa. Tradycję starał się kontynuować Clint Eastwood takimi produkcjami jak „Niesamowity jeździec” czy „Wyjęty spod prawa Josey Wales”, w których występował w latach 80. i 70. Odrodzenie gatunku nastąpiło dzięki „Tańczącemu z wilkami” Kevina Costnera, ale dopiero Bez przebaczenia uznane zostało za naprawdę ważny dla gatunku film oraz zakwalifikowane jako antywestern.
Wcześniejsze filmy z tego podgatunku westernu to m.in. „Pat Garrett i Billy Kid” Sama Peckinpaha czy „Mały Wielki Człowiek” i „Przełomy Missouri” Arthura Penna. Te przykładowe antywesterny zaprzeczały odpowiednio wyidealizowanemu przedstawianiu demokracji amerykańskiej w westernach i określonemu, stereotypowemu wizerunku Indian, którzy w westernach występowali zwykle jako prymitywni dzikusi.