Lech Franczak (ur. 10 kwietnia 1939 w Gurowie w powiecie włodzimierskim na Wołyniu) – polski nauczyciel, sportowiec, trener, poeta, członek Związku Literatów Polskich.

Jego rodzinna wioska została spalona i wymordowana 11 lipca 1943 r. przez nacjonalistów ukraińskich z OUN-UPA. Cudem uniknął śmierci. Wraz z rodzicami schronił się we Lwowie, a następnie w Dębicy. Stamtąd wyjechał do wsi Mojsławice na ziemi hrubieszowskiej, gdzie ukończył szkołę podstawową. Ze względu na swoje zainteresowania sportowe dalszą edukację pobierał w Technikum Wychowania Fizycznego w Szczecinie. Wyczynowo uprawiał gimnastykę, startując w Mistrzostwach Polskich. W 1959 r. zamieszkał w Płocku. Tutaj ukończył Studium Nauczycielskie. Pracował jako nauczyciel WF w Zespole Szkół Zawodowych Fabryki Maszyn Żniwnych, a po ukończeniu studiów w Akademii Wychowania Fizycznego, podjął pracę w Liceum Ogólnokształcącym im. Władysława Jagiełły, w którym był również trenerem zawodników piłki ręcznej i badmintona.