Po wyparciu czerwonoarmistów ze wsi oddział zajął pozycje na skraju Puchowej Góry i wysłał patrole w kierunku wsi Jabłoń, które stwierdziły wzmożony oddziałów sowieckich na drogach. Po otrzymaniu tych meldunków artyleria rozpoczęła ostrzeliwanie drogi na Jabłoń.
Po rozpoznaniu sił nieprzyjaciela oddziały uderzyły na tyły 143 Dywizji Strzeleckiej w północnej części wsi. Spychane siły czerwonoarmistów wyprowadziły kontrnatarcie w postaci kilkunastu czołgów lekkich, jednak szybko załamało się ono pod polskim ogniem. Uciekający sowieccy żołnierze pozostawili w polu sprzęt, rannych i zabitych. W trakcie walk Polaków zbombardował klucz samolotów sowieckich, które następnie skierowały się nad Jabłoń, nie wyrządzając jednak większych szkód.
Wieczorem miało miejsce ostatnie natarcie piechoty sowieckiej wspartej czołgami, które nie wyrządziło większych strat i szybko załamało się, umożliwiając przemieszczenie dywizji "Kobryń" w okolicę lasu Milanów.
Po starciu odnaleziono ciała polskich podoficerów zamordowanych przez czerwonoarmistów, które zostały odarte z odzienia. Podczas przesłuchania 50 sowieckich jeńców, ci obszernie relacjonowali złe warunki w kraju i prosili o możliwość wstąpienia w polskie szeregi. Pomimo początkowego zaskoczenia, gen. Kleeberg wyraził zgodę na wcielenie ich w szeregi SGO "Polesie".
Przypisy
Jabłoniem Kategoria:Agresja ZSRR na Polskę Kategoria:Jabłoń (wieś w województwie lubelskim)