Świątynia Obiekt należy do najbardziej udanych budowli barokowych końca XVII wieku w Piemoncie. Cechuje go wystawna i bogatą w efekty światłocieniowe fasada, natomiast duża kopuła i stojąca obok dzwonnica stały się charakterystycznymi elementami panoramy Carmagnoli.

Cztery lata po zarazie bractwo zbudowało swoje pierwsze oratorium w Borgo Moneta, we wschodniej części miasta. Nie pozostał po nim żaden ślad. Budynek ten zniszczyli doszczętnie Francuzi w 1640, aby umożliwić wzniesienie nowego systemu fortyfikacyjnego. Bractwo zostało zmuszone do przeniesienia się do miasta i osiadło w pomieszczeniach klasztoru Sant'Agostino. W czerwcu 1668 bracia zakupili ziemię po północnej stronie via Valobra. W kolejnym miesiącu rozpoczęły się pierwsze prace budowlane. Projekt świątyni stworzył Francesco Lanfranchi, który wcześniej zaplanował kościół w Lanzo Torinese. Prace były kontynuowane z wieloma trudnościami, a nawet zostały na kilka dekad przerwane. W 1699 bractwo zwróciło się do rady miejskiej o możliwość wykorzystania tysięcy cegieł odzyskanych z rozbiórki pofrancuskich bastionów.