Placówki generała Mayera zostały łatwo opanowane, ponad 500 zostało jeńcami, a Grenier i Eugeniusz ostatecznie połączyli się w wiosce Roverbella. Zagrożony oskrzydleniem, generał Mayer wycofał się około 5,6 km na północny wschód do wioski Mozzecane. Francuzi kontynuowali pościg na północ i myśleli, że spotkają się z głównymi siłami austriackimi w okolicach Villafranca, ale gorzko się rozczarowali. Około 10 rano Eugeniusz usłyszał strzały na zachodnim brzegu rzeki i był zaskoczony, widząc dużą część armii austriackiej w miejscu, w którym zupełnie się ich nie spodziewał.

W tym momencie bitwy pozycja obu armii wyglądała dość dziwnie, ponieważ wiele oddziałów po obu stronach zajmowało brzegi rzeki, gdzie ich przeciwnik rozpoczął walkę. Eugeniusz podjął teraz krytyczną i słuszną decyzję, aby kontynuować atak i mieć nadzieję, że jego nacierające kolumny ponownie przestraszą główną armię austriacką przez Mincio. Odesłał włoską gwardię królewską z powrotem do Goito, aby zabezpieczyć most, wzmocnił swoją wschodnią flankę przeciwko Mayerowi i, z 13 000 ludzi i 30 działami, ruszył na północ do wioski Valeggio, mając nadzieję na odcięcie linii odwrotu wroga.