miejsce) oraz mistrzostwach Europy mężczyzn w 1937 (4. miejsce) i 1939 (3. miejsce) i mistrzostwach Europy kobiet w 1938 (3. miejsce). W 1938 był także członkiem kierownictwa reprezentacji Polski na mistrzostwa świata w piłce ręcznej w odmianie 11-osobowejWładysław Zieleśkiewicz 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 19
W 1937 został sędzią międzynarodowej w koszykówce50 lat krakowskiej koszykówki 1927-1977, wyd. Kraków 1977, s. 31 w 1938 w piłce ręcznej.
W marcu 1945 został wybrany prezesem reaktywowanego po II wojnie światowej Krakowskiego Okręgowego Związku Piłki Ręcznej (wkrótce zastąpił go Zygmunt Preussner), w listopadzie 1945 wiceprezesem i kapitanem związkowym odpowiedzialnym za koszykówkę w Polskim Związku Piłki Ręcznej50 lat krakowskiej koszykówki 1927-1977, wyd. Kraków 1977, s. 14, tę ostatnią funkcję pełnił do 1947. W 1946 w zastępstwie Józefa Pachli kierował reprezentacją Polski na mistrzostwach Europy (zespół zajął 9. miejsce)Wrocław 1963. XIII Mistrzostwa Europy w koszykówce mężczyzn, b. i d. w., s. 39. W latach 1957–1961 był wiceprezesem ds. sportowych reaktywowanego Związku Piłki Ręcznej w Polsce.
Był także członkiem komisji sportowej Międzynarodowej Federacji KoszykówkiJan Rotter, XXX lat krakowskiej piłki ręcznej 1928-1958, b.m i d.w., s.