W 1848 roku otrzymał dowództwo III Korpusu Armijnego. Uczestniczył w I wojnie o Szlezwik (1848–1851), otrzymując awans do stopnia generała kawalerii. Tłumił rozruchy rewolucyjne podczas Wiosny Ludów, w dniu 10 listopada 1848 roku wkroczył wraz z wojskiem do Berlina i ogłosił stan wojenny w mieście, usuwając z parlamentu członków stronnictwa liberalnego. W 1856 roku otrzymał stopień feldmarszałka. Podczas wojny duńskiej w 1864 roku dowodził połączonymi siłami prusko-austriackimi. Ustąpił z dowództwa po krwawo zakończonej bitwie pod Dybbøl. W ostatnich latach poprzedzających wybuch wojny francusko-pruskiej uczestniczył w pracach nad reformą pruskiej kawalerii.
Pod koniec życia sędziwy feldmarszałek cieszył się dużą popularnością wśród żołnierzy, którzy nazywali go pieszczotliwie „Papa Wrangel”. W 1866 roku, dla uczczenia 70. rocznicy jego służby wojskowej, 3 regiment kirasjerów otrzymał imię „Graf Wrangel”. Przed II wojną światową na domu rodzinnym Wrangla w Szczecinie znajdowała się tablica pamiątkowa, jego imieniem nazwana była także jedna z ulic w mieście (ob.