Siła obronna założenia została zwiększona w XV wieku. W XV w. wybudowano wieżę bramną z podwójnymi wieżami i wzmocniono przedzamcze. W drugiej połowie XV w. zamek należał do rodziny von Meller, a po 1512 był własnością różnych rodów szlacheckich, aż w 1561 w wyniku wywłaszczenia trafił w ręce Wilhelma Spiesa von Büllesheima. Aby utrzymać pokój w kraju, arcybiskup Kolonii Gebhard von Mansfeld poparł to wywłaszczenie. W 1578 zamek zajął książę Jülich Wilhelm Bogaty. W rezultacie po trzech latach władca zamku Spies von Büllesheim musiał złożyć przysięgę wierności zarówno władcy Jülich, jak i władcy Kolonii, arcybiskupowi Gebhardowi I von Waldburg.
W 1747 zamek przeszedł w posiadanie nadreńskiego rodu szlacheckiego von und zu Gymnich poprzez sprzedaż Johanna Spiesa von Büllesheima Karlowi Otto von Gymnich. W 1882, po wygaśnięciu linii Gymnich, właścicielem zameku został hrabia Dietrich Wolff-Metternich żur Gracht, który przekształcił dotychczas w dużej mierze średniowieczny i mocno zniszczony zamek w reprezentacyjną siedzibę poprzez gruntowną renowację i rozbudowę. Osuszono fosy, powiększono dom zamkowy o dobudówki, oraz zbudowano nowe wieże. Na dawnym podzamczu wzniesiono budynki w stylu stajni angielskich oraz wzniesiono dwór z zabudowaniami gospodarczymi. Główna bryła zamku z początku XV w. została zachowana.