Znany z dziesięciu stanowisk w prowincji Guayas w Ekwadorze, z czego dwa znajdują się na wyspie Puná. Nieznane jest występowanie tego gatunku na terenie sieci obszarów chronionych Ekwadoru i żaden jego okaz nie znajduje się w ekwadorskich muzeach. Narażony jest na wymarcie z powodu niszczenia siedlisk.
Zastosowanie użytkowe Rośliny lecznicze Thalia dealbata stosowana była jako środek na kaszel. Liście T. geniculata wykorzystywano jako środek ściągający i przeciwgorączkowy w leczeniu biegunki. W tradycyjnej medycynie Senegalu korzenie i liście T. geniculata są wmasowywane w miejsca ukąszenia przez węże, podobnie stosowane były one na Jamajce. W Wybrzeżu Kości Słoniowej macerat z korzeni stosowany jest do leczenia anemii, natomiast w Ghanie do leczenia astmy. W Beninie roślina ta wykorzystywana jest do leczenia malarii.
Ekstrakty metanolowe z kłączy T. geniculata wykazują działanie przeciwpasożytnicze zarówno wobec wrażliwych, jak i opornych na chlorochinę szczepów zarodźca sierpowatego, odpowiedzialnego za wywoływanie malarii u ludzi. Obecne w tej roślinie stigmasterole wykazują działanie aktywne przeciwko prątkowi gruźlicy.
Geranylofarzenol obecny w liściach i pędach T. geniculata ma silne działanie przeciwpasożytnicze przeciwko P.