Tarok galicyjski – gra karciana, odmiana taroka dla trzech osób rozgrywana talią 42 kart. Dawniej popularna w południowej Polsce.
Zasady Wstęp Próby skodyfikowania zasad galicyjskiej odmiany podjął się J. Szczepański w wydanej w Krakowie na przełomie XIX i XX wieku książeczce "Tarok. Podręcznik. Ułożył J. Szczepański", które przedstawiają się następująco:
Rozdanie kart Używa się talii 42 kart która składa się z 21 taroków, 1 Jokera, oraz 20 kart standardowych w skład których wchodzą: Król, Dama, Kabal, Chłopiec i 10 (lub As) każdego koloru. Tarok I nazywany jest pagatem, Tarok XXI mondem, a Joker skizem. Gra jest trzy- lub czteroosobowa, choć Szczepański podaje, że może grać nawet pięć osób. Po przetasowaniu, rozdający daję talię do przełożenia (zebrania) graczowi po swojej lewej (naprzeciwko, jeśli gra czterech), po czym wykłada sześć kart na stos (talon, kupno), a następnie rozdaje 12 kart każdemu graczowi, po sześć na raz. Gracz, któremu podano talię do przełożenia może zamiast tego powiedzieć "Pukam", wtedy po wyłożeniu kart na talon, każdy z graczy dostaje od razu po 12 kart.
W grze czteroosobowej, rozdający nazywany jest królem, i bierze udział w płatnościach (patrz niżej).