Caledothele elegans – gatunek pająka z infrarzędu ptaszników i rodziny Euagridae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1991 roku przez Roberta Ravena na łamach „Mémoires du Muséum National d'Histoire Naturelle de Paris”. Jako lokalizację typową wskazano szczyt Mou na Nowej Kaledonii. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „elegancka” i odnosi się do wzoru na ciele pająka.
Morfologia U jedynej zmierzonej samicy ciało ma 11 mm długości przy prosomie długości 4,3 mm i szerokości 3,1 mm, a opistosomie (odwłoku) długości 5,8 mm i szerokości 4,6 mm. Karapaks jest pomarańczowobrązowy z ciemnoobrązowymi znaczeniami, porośnięty brązowymi, falistymi włoskami. Ośmioro oczu rozmieszczonych jest na planie prostokąta. Oczy pary przednio-środkowej w widoku grzbietowym leżą bardziej z przodu niż oczy pary przednio-bocznej, a oczy pary tylno-środkowej leżą bardziej z przodu niż pary tylno-bocznej. Jamka karapaksu jest wygięta, opatrzona dwiema parami szczecinek fowealnych. Nadustek jest niski. Pomarańczowobrązowe szczękoczułki mają 6 dużych i 7 małych ząbków na przedniej krawędzi bruzdy oraz 1 większy ząbek, 5 mniejszych ząbków i od 30 do 40 ziarnistości w nasadowo-środkowej części bruzdy. Barwa wargi dolnej i szczęk jest pomarańczowobrązowa.