Ludwik Begale (ur. 20 sierpnia 1875 w Rozdrażewie, zm. 1944 w Warszawie) – polski prawnik, sędzia, samorządowiec i działacz społeczny. Starosta poznański (1923–1939).
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 20 sierpnia 1875 w Rozdrażewie w rodzinie Andrzeja i Franciszki z domu Rybka. W Rozdrażewie jego ojciec miał cegielnię i dom mieszkalny oraz prowadził sklep spożywczy. Gimnazjum ukończył w Krotoszynie, a studia ekonomiczne i prawnicze na Uniwersytecie we Wrocławiu.
Działalność zawodowa i społeczna Praktykę adwokacką odbył w Poznaniu w kancelarii Władysława Seydy i złożył w Berlinie egzamin asesorski. Prowadził w latach 1904–1919 w Ostrowie Wielkopolskim praktykę adwokacką (specjalizował się w sprawach cywilnych). Współdziałał politycznie w latach 1918–1920 z Władysławem Seydą i Wojciechem Korfantym. Członek Powiatowej Rady Ludowej w Ostrowie Wlkp., a w 1919 przeniósł się do Poznania na stanowisko sędziego Sądu Okręgowego, a prezesem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu był w latach 1920–1923. Wybrany w marcu 1923 przez sejmik wojewódzki poznańskim starostą krajowym w Poznaniu, którą to godność sprawował przez 16 lat. Pełnił liczne funkcje społeczne m.in.: prezes Koła Prawników Samorządowych, prezes Towarzystwa Wyższych Urzędników Administracyjnych woj. poznańskiego, wiceprezes PCK na pozn.