Szczękoczułki są ciemnorudobrązowe, na przedniej krawędzi zaopatrzone w trzy zęby, z których dwa odsiebne zlane są w jedną strukturę na wspólnej płytce. Prawie pionowa warga dolna ma wcięty wierzchołek i długą ostrogę. Ciemnorudobrązowe z jaśniejszymi częściami odsiebnymi szczęki zaopatrzone są w skopule i serrule. Sternum również jest ciemnorudobrązowe. Odnóża są pomarańczowe, porośnięte delikatnymi szczecinkami. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to I, II, IV, III. Uda, a w przypadku pierwszej pary też golenie i nadstopia zaopatrzone są w guzki, u samca znaczniej silniej wykształcone niż u samicy. Opistosoma (odwłok) samca jest szara z tyłem białym z dwoma parami ciemnych kropek przyśrodkowych, a bokami z ukośnymi białymi pasami. Na wierzchu opistosomy samca występuje przesunięte ku tyłowi i w tylnej jej ćwiartce wyraźnie zwężone skutum grzbietowe. Opistosoma samicy jest szara, wydłużona i z tyłu zwężona, zaopatrzona w skutum przednie, pozbawiona skutum grzbietowego. Genitalia samicy mają silnie poskręcane przewody spermatek, a środkową spermatekę pojedynczą, skierowaną ku tyłowi, w tyle wypuszczającą długą, nierowkowaną wypustkę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Caledanapis sera · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.