W XX wieku Austria wypadła z grona potentatów na rynku światowego budownictwa fortepianowego. Na fali konieczności adaptacji do nowych warunków konkurencji i pogarszającej się od wybuchu I wojny światowej sytuacji rynkowej, firma Franza Wirtha rozpoczęła produkcję pianin, jednak była ona stosunkowo niewielka i pozostawała marginalna wobec trzonu produkcyjnego, który stanowiły fortepiany skrzydłowe.
Dwa fortepiany skrzydłowe Franza Wirtha są przechowywane w kolekcji Muzeum Instrumentów Muzycznych Uniwersytetu w Lipsku: jest to czarny fortepian salonowy z mechaniką wiedeńską, o długości 175 cm z lat około 1882-1900 i drugi, koncertowy, w okleinie naturalnej, o długości 250 cm z lat 1882-1910. Właścicielką jednego z fortepianów Wirtha była Wanda Szajowska – polska pianistka i pedagożka fortepianu, znana także jako najstarsza polska pianistka, oraz jedna z najstarszych Polek w historii.