Ponieważ Niemcy nadal stawiali skuteczny opór wszelkim próbom pokonania mostów, gdy nawet ostrzał artyleryjski nie był w stanie stłumić ich ognia, Cole poprosił o zrzucenie na niemieckie pozycje pocisków dymnych i zarządził szarżę na bagnety, co było rzadkością podczas II wojny światowej. Pod osłoną dymu ruszył w stronę żywopłotu, prowadząc początkowo tylko niewielką część swojego oddziału. Jednak reszta batalionu wkrótce dołączyła do niego, gdy żołnierze Cole’a dotarli do niemieckich pozycji i weszli walkę na bliską odległość, używając także bagnetów w walce wręcz. Niemcy, którzy przeżyli, uciekli w panice, ponosząc kolejne straty.
Atak, który stał się znany jako „szarża Cole’a”, okazał się kosztowny; 130 z 265 ludzi Cole’a zginęło lub zostało rannych. W związku z poniesionymi stratami Cole wezwał 1. batalion, aby przeszedł przez jego pozycję i kontynuował atak. Jednak 1. batalion również został poważnie uszczuplony przez ostrzał moździerzowy podczas przekraczania mostu nr 4, tak że zamiast kontynuować, zajęli pozycje razem z 3. batalionem. Tam, na skraju Carentan, żołnierze zostali poddani silnym kontratakom niemieckiego 6 Pułku Spadochronowego w godzinach porannych i popołudniowych.