W 1954 r. A-9 wzięły udział w Międzynarodowych Zawodach Szybowcowych rozgrywanych w Lesznie. Jeden z egzemplarzy użytkowanych przez radzieckich zawodników został poważnie uszkodzony podczas przygodnego lądowania. Po naprawie, przeprowadzonej w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym, został zarejestrowany w Polsce ze znakami SP-1597. W 1956 r. został wystawiony do startu w III Szybowcowych Mistrzostwach Polski. 5 maja 1957 Sławomir Makaruk na tym szybowcu wykonał przelot otwarty na dystansie 678,5 km, czym wypełnił ostatni warunek do diamentowej odznaki szybowcowej. Wkrótce potem został rozbity podczas lotu treningowego.
Konstrukcja Antonow A-9 był jednomiejscowym szybowcem wyczynowym w układzie górnopłatu o konstrukcji drewnianej. Kadłub o konstrukcji podłużnicowej, opartej na 23 wręgach. Kabina pilota osłonięta wiatrochronem i zdejmowaną osłoną. Fotel z regulacją położenia, pilot zajmował pozycję siedzącą. Skutkowało to dużym przekrojem poprzecznym kadłuba. Statecznik pionowy był ostatnią sekcją kadłuba. Usterzenie poziome wolnonośne, dwudzielne.