W roku 1920 ks. Buchholz został mianowany, jako następca ks. Spannenkrebsa, proboszczem parafii św. Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim. Z jego inicjatywy utworzono w 1925 roku na terenie dawnych ogrodów biskupich cmentarz (współcześnie komunalny)Informacje i data zawarte na tablicy informacyjnej na cmentarzu oraz wzniesiono dom dla seniorów (obecny urząd gminy). Ponadto zainicjował utworzenie 31 marca 1925 Związku Odbudowy Zamku (Schloßbauverein), który w latach 1928–1944 przeprowadzał remont zamku biskupiego.

Po objęciu rządów przez narodowych socjalistów w 1933 roku, Buchholz szybko popadł w ostry konflikt z nową władzą. Pod koniec 1935 został wydalony z diecezji. Za pośrednictwem biskupa Kallera gestapo uchyliło wydalenie. Ostateczne wydalenie proboszcza Buchholza nastąpiło w związku z wydarzeniami podczas procesji Bożego Ciała w Lidzbarku Warmińskim w 1937 roku. Wydarzenia te zapisały się w historii miasta jako „walka o flagi”, podczas których doszło do ataku bojówek SA na procesję. Naziści ustanowili zakaz używania symboli religijnych na Warmii, jednak podczas procesji Bożego Ciała 27 maja 1937 wydali zezwolenie na wyniesienie z kościoła chorągwi. W czasie procesji oddział szturmowy SA zaatakował orszak. Chorągwie kościelne zostały przekazane policji, która oddała je do ratusza miejskiego.