Następnego dnia w hangarze zjawia się Pan Szyneczka i mówi lokomotywom, że ktoś w nocy zostawił na torach wagon ze stertą złomu. Kuba przyznaje się, że to on go zostawił i po niego jedzie, ale nie mówi przyjaciołom do czego go wykorzystał. Tymczasem Piotruś ponownie spotyka się z Gatorem. Dwie lokomotywy coraz bardziej się ze sobą zaprzyjaźniają. Razem radośnie przemierzają wyspę Sodor. W pewnym momencie Gator zatrzymuje się przed wiszącym mostem, największą budowlą tego typu na wyspie, gdyż ma lęk wysokości. Piotruś pomaga mu przezwyciężyć strach. Dwie lokomotywy przejeżdżają przez most i miło spędzają czas. Tomek jest smutny, że Piotruś woli teraz towarzystwo nie jego, tylko Gatora. Nagle Gator uświadamia sobie, że wkrótce z portu odpływa statek do jego kraju. Żegna się z Piotrusiem, zostawia go i szybko jedzie do portu. Piotruś jest smutny z tego rozstania.

Tymczasem Tomek zauważa Kubę pchającego metalowego potwora. Uświadamia sobie, że Kuba celowo przestraszył Piotrusia, wykorzystując stertę złomu. Tomek uświadamia Kubie, że Piotruś jest jego przyjacielem. Każe mu go znaleźć i go przeprosić, a także wyznać mu prawdę o potworze. Kuba bardzo niechętnie się zgadza.