Przez pewien czas kościół był zamknięty, z wyjątkiem kilku szczególnych dni, kiedy odwiedzał go prywatny kapelan rodziny Testaferrata. W 1933 kościół wraz z pałacem, ogrodem i otoczeniem został przekazany przez markiza Lorenzo Testaferratę karmelitom. Umowa darowizny została podpisana 22 kwietnia tego samego roku.

Klasztor Po przejęciu kościoła przez karmelitów budynek pałacu został przekształcony w klasztor. Budowę nowego rozpoczęto 28 marca 1937. Zaprojektował go architekt Andrew Micallef. Zakończenie prac i oficjalne oddanie klasztoru do użytku miało miejsce 2 października 1939. Po wybuchu II wojny światowej zakonnicy musieli przekazać go w używanie wojsku, a to w związku ze znajdującym się w pobliżu fortem Delimara. Wojsko opuściło klasztor 20 listopada 1942, a kilka dni później bracia ponownie poświęcili to miejsce.

Architektura Wygląd zewnętrzny thumb|160px|left|Fasada kościoła „Tas-Silġ” Fasada jest bardzo podobna do fasad maltańskich kościołów parafialnych. Jest na niej sześć długich pilastrów w stylu jońskim, po trzy z każdej strony, które podtrzymują całe belkowanie. W części środkowej, nieco wysuniętej na zewnątrz, znajdują się drzwi zwieńczone półokrągłym nadświetlem;