W pierwszym okresie istnienia świątyni okna były okrągłe, a powiększono je do wspomnianego kształtu na przełomie XIX i XX w. Podczas prac tynkarskich przeprowadzonych w 2000 r. nad oknami odkryto fragment sgraffitowego fryzu, który odsłonięto i częściowo zrekonstruowano. Od północy kościoła znajduje się zakrystia dobudowana w końcu XVIII w.
Wnętrze kościoła jest jednoprzęsłowe z arkadą tęczową oddzielającą prezbiterium od nawy. Na kolebkowym sklepieniu nawy i prezbiterium znajduje się późnorenesansowa dekoracja sztukatorska (stiukowa) w typie kalisko-lubelskim, o osnowie kratowo-kasetowej. Na jej zakończeniach znajdują się po dwie lub trzy stiukowe główki aniołków. Wyposażenie świątyni jest neobarokowe. Na przełomie XIX i XX w. na miejsce głównego ołtarza renesansowego z XVII w. wstawiono nowy. Wówczas sprawiono również ambonę i kamienną chrzcielnicę. Ołtarz zdobi obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, w górnej jego części umieszczono Pietę oraz dwa aniołki. W pobliżu ołtarza, po jego bokach, stoją dwie duże rzeźby św. Piotra (z lewej) i św. Pawła. Na ścianach prezbiterium wyeksponowane są olejne obrazy. Jeden przedstawia patrona parafii św. Idziego Opata, a drugi Matkę Bożą stojącą pod krzyżem. Na ścianie, pod łukiem tęczowym zawieszony jest krucyfiks, który pierwotnie znajdował się na belce tęczowej, usuniętej ok. 1900 r.