W tym ostatnim mieście był dyrektorem gimnazjum (obecnie I Liceum Ogólnokształcące) od 1 września 1904 do 31 sierpnia 1921 (urlopowany od 1919).
W 1919 przeprowadził się do Krotoszyna, gdzie nauczał w gimnazjum. W tym samym roku zapisał się do Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego. W 1923 został powołany do sejmiku województwa poznańskiego oraz Rady Szkolnej Okręgu Poznańskiego.
Działalność naukowa Pierwsze swoje prace naukowe (głównie historyczne, polityczne i dydaktyczne) publikował od 1886 w Roczniku Filaretów. W 1902 opublikował pracę Św. Stanisław biskup w świetle źródeł. W wystąpieniach polemicznych krytykował politykę szkolną zaboru austriackiego (przede wszystkim podręczniki i programy nauczania), jak również działania germanizacyjne w zaborze pruskim. Opracował i wydał kilka podręczników historii. W 1927 wydał pracę Walka dzieci z pruską szkołą o polski pacierz. Jego Dzieje miasta Krotoszyna z 1930 były drugim tak szerokim opracowaniem o Krotoszynie i prawdopodobnie pierwszą monografią miasta.