Goldstein został wydalony z KAPD w 1922 wraz z Karlem Schröderem jako czołowy członek ruchu w Essen. Skontaktował się z Paulem Levim, pracował nad jego magazynem „Unser Weg” i w 1923 ponownie dołączył do SPD.

W Berlinie od 1928 wraz ze Schröderem przekształcił założone przez Leviego w 1924 roku Towarzystwo Nauk Społecznych w komunistyczną organizację kadrową, która reprezentowała trzon Czerwonych Bojowników założonej w latach 1931/32, gdzie Goldstein pełnił funkcję eksperta ds. problemów ekonomicznych. Jednocześnie publikował w gazetach socjaldemokratycznych, takich jak Vorwärts i utrzymywał kontakty z innymi organizacjami lewicowymi, takimi jak trockistowska lewicowa opozycja.

W 1933, po przekazaniu władzy NSDAP, Goldstein uciekł do Paryża. Po nieudanej próbie powołania zagranicznego kierownictwa ruchu oporu Czerwonych Bojowników wstąpił do trockistowskiego IKD, którego kierownictwa na wygnaniu był tymczasowo członkiem.

Według dokumentów dostępnych w KL Auschwitz Arthur Goldstein zmarł 23 czerwca 1943 w masowym transporcie z obozu zbiorczego Drancy do Auschwitz.

Dzieła Narodowy i międzynarodowy. Krytyczne badanie komunizmu hamburskiego. Berlin 1920.