W 1655 zmarła żona Wacława i została pochowana w krypcie kościoła. Wacław von Reisswietz zmarł w 1669 i zgodnie ze swoją wolą również spoczął w kościelnej krypcie.
Historia odkrycia i prace konserwatorskie thumb|Ekspozycja w dawnej marowni Podczas prowadzonych w kościele kompleksowych prac konserwatorskich, we wrześniu 1993 roku odkryto wejście do krypty. Krypta znajdująca się pod ławkami, w południowej części nawy była zamurowana od 1839 roku, od śmierci hrabianki Filipiny Cappy.
W wypełnionej piaskiem i gruzem krypcie znaleziono metalowe sarkofagi, drewniane trumny oraz ludzkie szczątki. Wartość artystyczna odkrycia spowodowała, że podjęto decyzję o konserwacji sarkofagów. W 1994 roku zespół sarkofagów został wpisany do rejestru zabytków, co umożliwiło starania się o środki na ich ratowanie. thumb|Żupanik z sarkofagu Jerzego Wilhelma Reisswietza Prace rozpoczęły badania mikrobiologiczne i odgrzybianie krypty wykonane w 1995 roku przez Bolesława Smyka i Wiesława Barabasza. W tym samym roku wykonano również dokumentację historyczno-konserwatorską oraz badania korozji i nawarstwień.