Nazwy zwyczajowe w języku polskim W wydanym w 1848 roku „Ukazicielu polskich nazwisk na rodzaje królestwa roślinnego” autorstwa Antoniego Wagi ujęta jest polska nazwa rodzaju Phrynium: sitrza. Taką samą nazwę podał Erazm Majewski w wydanym w 1894 roku „Słowniku nazwisk zoologicznych i botanicznych polskich” oraz Józef Rostafiński w wydanym w 1900 roku „Słowniku polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin”, podając dodatkowo nazwę fryna. W pracach bardziej współczesnych, takich jak „Słownik nazw roślin obcego pochodzenia” pod redakcją Ludmiły Karpowiczowej z 1973 roku, „Słownik polsko-łacińsko-francuski roślin i zwierząt” pod redakcją Rajmunda Leperta i Ewy Turyn z 2005 roku oraz „Słownik roślin zielnych łacińsko-polski” Wiesława Gawrysia z 2008 roku, rodzaj nie został ujęty.
Zastosowanie użytkowe Rośliny lecznicze Phrynium parvum stosowane jest w medycynie tradycyjnej Malezji przy nadmiernym oddawaniu moczu u dzieci. W Chinach gatunek ten często stosowany jest w leczeniu przeziębienia, wysokiej gorączki, czerwonki, krwawych wymiotów, krwotoku i dysurii.