Jan Józef Graliński (ur. 18 lutego 1895 we Wrzeszczewicach, zm. 9 stycznia 1942 na Morzu Śródziemnym) – polski kryptolog i analityk, major Wojska Polskiego. W okresie międzywojennym był szefem rosyjskiej sekcji BS-3 (zajmującej się łamaniem rosyjskich szyfrów) polskiego Biura Szyfrów Sztabu Generalnego. W czasie wojny pracował jako kryptoanalityk we francuskich centrach wywiadowczych PC Bruno i Cadix.
Życiorys Jan Józef Graliński ukończył polskie prywatne liceum klasyczne w Łodzi, z przeciętnymi wynikami. Podczas I wojny światowej odbywał służbę wojskową w armii rosyjskiej, za co został odznaczony Orderem Świętego Stanisława III klasy. 1 listopada 1918 został przyjęty do służby w Wojsku Polskim. W latach 1920–1921 brał udział w działaniach wojennych na froncie wojny polsko-bolszewickiej. W 1920 roku awansował na stopień porucznika, a w 1925 na stopień kapitana. W latach 1926–1927 służył w Referacie Podsłuchu Radiowego „Rosja” Sztabu Generalnego.
Od 1928 roku był członkiem sekcji BS-3 (rosyjskiej) Sztabu Generalnego. W latach 1932–1933, wraz z kpt. Władysławem Potrykowskim i Janem Helcmanem, opracował nowy polski szyfr dyplomatyczny pod nazwą „szyfr 45”. W 1937 roku otrzymał nominację na kierownika sekcji BS-3.