Dariusz III (staropers. 𐎭𐎠𐎼𐎹𐎺𐎢𐏁; ur. ok. 380 p.n.e., zm. 330 p.n.e. w pobliżu Hekatompylos) – ostatni król perski z dynastii Achemenidów. Rządził jako Król Królów w latach 336–330 p.n.e. Po klęskach w walce z Aleksanderem Macedońskim, został zabity przez spiskowców Bessosa.
W języku perskim jego imię było wymawiane Darajawausz, , w języku egipskim Inczriusza.
Źródła historyczne mały|Dariusz III uciekający po bitwie pod Issos (Museo Archeologico Nazionale, Neapol) Główne źródło wiedzy nt. panowania Dariusza stanowią prace greckich i rzymskich historyków opisujących życie Aleksandra Wielkiego: Diodora Sycylijskiego, Plutarcha, Flawiusza Arriana, Kurcjusza Rufusa i innych. Do pozostałych źródeł należą m.in. Lista Królów z Uruk i babilońskie pisma astronomiczne. Kluczowym źródłem ikonograficznym jest odkryta w XIX wieku mozaika z Domu Fauna w Pompejach.