W czasie powstania styczniowego, 10 września 1863, w połowie drogi między Dalikowem a Gajówką (na wschód od Dalikowa), powstańcze oddziały Sokołowskiego, kpt. Stanisława Szumlańskiego i mjra Roberta Skowrońskiego natknęły się na grupę wojsk rosyjskich (3500 piechoty, 2 szwadrony dragonów i 67 Czerkiesów), dowodzonych przez gen. Krasnokuckiego. W bitwie poległo 53 powstańców. Wieś została spalona, a część mieszkańców spłonęło, wśród nich proboszcz – ks. Walenty Kasperski. W odnowionej mogile na cmentarzu leżą prochy prawdopodobnie 63 powstańców, w symbolicznej mogile po lewej stronie bramy głównej – nie ustalona liczba spalonych mieszkańców wsi.
24 października 1937 odsłonięto w centralnym punkcie wsi okazały pomnik z napisem: „Bohaterom walk o wolność – Ziemia Łęczycka – 1937”. Wysoka kolumna była ozdobiona, w jej górnej części, stylizowanymi orłami i wyrytym rokiem „1863”„Łódź w Ilustracji”, 24 X 1937, nr 43, s. 3 (widok ogólny pomnika) oraz „ŁwI”, 31 X 1937, nr 44, s. 2 (moment odsłonięcia pomnika z udziałem m.in. wojewody łódzkiego Aleks. Hauke-Nowaka i gen. Mieczysława Norwid-Neugebauera. Pomnik został zniszczony przez Niemców w 1940 roku.
W 1943 Niemcy wprowadzili nazwę okupacyjną – Dallikau[Vgl. Anordnung über Ortsnamenänderung im Reichsgau Wartheland, Nr.62 vom 18.