mały|Kościół ewangelicko-reformowany w Wilnie, główna świątynia Jednoty Litewskiej mały|Kościół w Birżach, stolicy dystryktu żmudzkiego Jednoty Litewskiej mały|Kościół w Kojdanowie, stolicy dystryktu białoruskiego, na obrazie Napoleona Ordy z 1876 roku mały|Zbór w Izabelinie w dystrykcie zaniemeńskim, początek XX wieku. Obecnie kościół katolicki

Jednota Litewska – Kościół ewangelicko-reformowany, działający od I połowy XVII wieku na terenach Wielkiego Księstwa Litewskiego, a po rozbiorach na tych obszarach, które zostały włączone do zaboru rosyjskiego. W 1918 roku, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, przekształcił się w Jednotę Wileńską.

Struktura organizacyjna Najwyższą władzą Jednoty był zbierający się corocznie synod. Obrady początkowo odbywały się w różnych miastach będących stolicami dystryktów, jednak później niemal wyłącznie w Wilnie. Podstawą działania były prawa przyjęte w tzw. Agendzie Wielkiej z 1637 roku oraz zbiór uchwał synodalnych.