Joanna M. Sosnowska uważa, że choć przedstawienie kuropatw jest realistyczne, to jednak niemożliwe jest zaobserwowanie tych ptaków w naturze z tak niewielkiej odległości i pod takim kątem, jak zaprezentował to Chełmoński na obrazie. Przy tworzeniu tego płótna malarz inspirował się prawdopodobnie sztuką japońską, z którą zetknął się podczas pobytu w Paryżu. Na takie inspiracje wskazują również powstałe wcześniej Czajki, obydwa obrazy są najwcześniejszymi dziełami polskimi powstałymi pod wpływem japońszczyzny. Ponieważ Chełmoński wrócił z Paryża cztery lata przed powstaniem Kuropatw, wskazuje to nie na chwilowe zauroczenie panującą ówcześnie w stolicy Francji modą, ale na świadome artystyczne działanie.
Obraz został pozytywnie przyjęty przez krytykę, entuzjastyczne recenzje pozostawili m.in. współcześni Chełmońskiemu krytycy Zenon Przesmycki i Feliks Jasieński. Na Wystawie Międzynarodowej w Berlinie w 1891 r. malarz za Kuropatwy otrzymał najwyższą nagrodę Ehrendiplom.