Pod koniec 1960 roku, na zlecenie Ligi Przyjaciół Żołnierza, rozpoczęto przygotowania do pokazowego lotu rakiety RM-1A. Rakieta została wyposażona w bogaty zestaw smugaczy pirotechnicznych, mający zapewnić bardzo dobre warunki do obserwacji toru lotu. Umieszczono je w specjalnych tulejach przymocowanych do dwóch stateczników. Każda z tulei mieściła po trzy smugacze umieszczone szeregowo. Ich odpalenie miało się odbyć jeszcze przed startem rakiety. Dodatkowe sześć smugaczy umieszczono w głowicy RM-1A. Ich odpalenie miało się odbyć po wypaleniu się ładunków umieszczonych na statecznikach. Odpalenie smugaczy w głowicy miało spowodować odrzucenie specjalnej osłony głowicy i skierowanie płomienia smugaczy w górę. Taka konfiguracja miała pogorszyć własności aerodynamiczne rakiety, zakładano jednak iż cała procedura zostanie uruchomiona w trakcie końcowej fazy lotu, z małą prędkością i w czasie opadania co nie powinno wpłynąć na przebieg lotu rakiety RM-1A. Całość miała zapewnić bardzo dogodne warunki do obserwacji lotu rakiety od chwili startu do momentu upadku na ziemię.