kanoi (Yamashina, 1942) – południowo-wschodni Tybet do wschodnich Chin, Tajwan i skrajnie północne Filipiny. IUCN i autorzy AviList stosują ujęcie z 5 podgatunkami, gdyż nadal uznają jerzyka czarnogrzbietego (Apus cooki) za podgatunek jerzyka białorzytnego.
Charakterystyka Długość ciała wynosi 17–18 cm. Rozpiętość skrzydeł 43–54 cm. Ciemnobrązowe upierzenie i czasami ciemniejsza górna część grzbietu. Obie płcie są jednakowo ubarwione. Występuje biały pas w miejscu kupra.
Występowanie W sezonie lęgowym występuje od południowo-środkowej do wschodniej Rosji, we wschodnim Kazachstanie, Mongolii, Japonii, obu Koreach, Chinach i na Tajwanie, w Wietnamie, Tajlandii, Mjanmie, Bhutanie, Nepalu, północnych Indiach i północno-wschodnim Pakistanie. Na zimę migruje na południe aż po Indonezję, Malezję, Papuę-Nową Gwineę, Australię i południowe Indie, choć podgatunki południowe są osiadłe lub migrują na niewielkie odległości. Całkowity zasięg występowania (EOO) szacuje się na 27,4 mln km².
Pożywienie Żywi się owadami złapanymi w locie – muchówkami, pszczołami, ćmami, osami i termitami.
Rozród Gniazda zakłada w szczelinach budynków, w jaskiniach i na ścianach klifów.