Odnóża mają barwę karapaksu lub są od niego niewiele jaśniejsze. Kolejność ich par od najdłuższej do najkrótszej to: I, II, IV, III. Pierwsza para odznacza się faliście wygiętymi udami. Ubarwienie opistosomy jest z wierzchu beżowe z jasnymi guanocytami i kilkoma ciemniejszymi znakami oraz ciemnobrązowym tyłem, od spodu zaś z dwoma podłużnymi przepaskami zaczynającymi się od bruzdy epigastrycznej. Kądziołki przędne pary przednio-środkowej odznaczają się obszarem pomarszczonego oskórka na tylnej części obręczy tworzącym wcięcie w pólku gruszkowatych gruczołów przędnych oraz obecnością pojedynczego gruczołu biczykowatego w triadzie położonej bliżej gruczołu walcowatego niż gruczołów zgrupowanych.
Płytka płciowa samicy odznacza się dużymi, zwróconymi dobrzusznie, odseparowanymi przegrodą, ale nie otoczonymi wargami otworami kopulacyjnymi, szerokimi, lekko zesklerotyzowanymi, przed wejściem do spermatek dobrzusznie skręconymi przewodami kopulacyjnymi oraz wychodzącymi ze spermatek grzbietowo i tylno przewodami zapładniającymi.