Po powstaniach uczestniczył w organizacji Związku Byłych Powstańców. Pracował jako urzędnik w Dyrekcji Poczt i Telegrafów w Katowicach. W latach 1923–1924 był prezesem Górnośląskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej w Katowicach. Ponadto w okresie dwudziestolecia międzywojennego należał do wielu polskich organizacji i stowarzyszeń, m.in. były to: Chór „Ogniwo”, Związek Powstańców Śląskich, Związek Obrony Kresów Zachodnich, Obwód Ligi Morskiej i Kolonialnej w Zawodziu, KS „Słowian” Katowice czy LOPP.
W sierpniu 1939 roku organizował Powstańcze Bataliony Obrony Narodowej. Wziął udział w kampanii wrześniowej 1939, broniąc Zawodzia. Ostatecznie trafił do Związku Radzieckiego. W kwietniu 1942 roku zgłosił się do Armii Andersa. Walczył w Afryce Północnej. W 1943 przez Wielką Brytanię dostał się do Stanów Zjednoczonych, gdzie zaczął prowadzić misję propagandową i werbunkową do wojska. Awansował na porucznika.
Po wojnie wrócił do Katowic. Mieszkał w Zawodziu. W 1962 roku odsłonił odbudowany Pomnik Powstańców Śląskich w Starej Ligocie.
Zmarł w Katowicach 14 listopada 1964 roku. Został pochowany na cmentarzu w Bogucicach.
Życie prywatne Od 1931 roku był żonaty, miał troje dzieci.