Przyjęła pod swój dach Franciszkę-Wandę Sawicką, której pomógł uprzednio ks. Michał Sopoćko. Choć była dla niej obcą osobą, dbała o wszystkie jej potrzeby, nie oczekując niczego w zamian. Dolińska, działaczka polskiego podziemia, zdobyła dla Sawickiej i jej męża papiery „aryjskie” oraz zaopatrzyła ich w ubrania i inne przydatne przedmioty. Dzięki temu Sawiccy opuścili Wilno i udali się do wsi Onżadowo koło Oszmiany, gdzie mieszkali jako polscy uchodźcy do czasu tereny te zostały wyzwolone przez Armię Czerwoną w lipcu 1944 rRatowali Żydów podczas wojny..
Czasy powojenne Po wojnie Dolińska została aresztowana przez NKWD za przynależność do AK i zesłana na SyberięZostała skazana na 10 lat łagrów. Wyrok odbywała w Potmie, specłagrze o zaostrzonym reżimie, a po 10 latach zasądzono dla niej dożywotnie osiedlenie w Krasnojarskim Kraju. Dopiero w grudniu 1955 roku po 11 latach zsyłki zezwolono na jej powrót do nowej Polski.. Po zwolnieniu przeniosła się na tereny w nowych granicach Polski, gdzie odnowiła kontakt z rodziną Sawickich, którzy przenieśli się do Warszawy. Ona sama osiadła w Gorzowie Wielkopolskim. Należała do założycieli periodyku „Stilon Gorzowski”. Z gorzowskim Klubem Inteligencji Katolickiej związała się jeszcze przed jego rejestracją, w roku 1976. Była zawsze w jego zarządzie.