Emil Marzec (ur. 15 września 1929 we Wrzawach zm. 29 maja 2023 w Stargardzie) – pułkownik Wojska Polskiego, kwatermistrz – zastępca dowódcy 9 pułku zmechanizowanego (1958–1990).
Życiorys Emil Marzec urodził się 15 września 1929 we Wrzawach, w rodzinie Henryka. Wojna przerwała jego naukę, którą kontynuował po jej zakończeniu. Od 1941 w okresie okupacji niemieckiej był łącznikiem Armii Krajowej na terenie gminy Trześń. Przenosił meldunki, prasę konspiracyjną pomiędzy oddziałami partyzanckimi, które stacjonowały we Wrzawach, Radomyślu i Zaleszanach.
W 1949 wstąpił do Oficerskiej Szkoły Kwatermistrzowskiej w Poznaniu i po jej ukończeniu w 1950 został skierowany do 9 pułku czołgów z 8 Dywizji Zmechanizowanej, gdzie był na stanowisku oficera mundurowego. 1 listopada 1951 był służbowo skierowany do 47 batalionu saperów w Tczewie z 16 Dywizji Zmechanizowanej pełniąc służbę na stanowisku szefa zaopatrzenia mundurowego. Od 1 listopada 1952 do 30 września 1953 był słuchaczem Centrum Wyszkolenia Kwatermistrzowskiego, po czym został skierowany do Szczecina na stanowisko pomocnik dowódcy ds. zaopatrzenia w 2 dappanc z 12 Dywizji Piechoty. 29 marca 1955 objął funkcję pomocnika dowódcy ds.