Zespół pałacowy w Granowie – zabytkowy zespół pałacowy położony w środkowej części wsi Granowo.
Starszą część założenia stanowi parterowy dwór z wystawką nad wejściem z końca XVIII wieku, na planie prostokąta, po północnej stronie zespołu pałacowego. Pokrycie stanowi łamany dach polski. Po budowie nowego dworu został przebudowany w latach 20. XIX wieku na oficynę. Był jeszcze później kilkukrotnie przebudowywany. Dach został w latach 70. XX wieku pokryty eternitem, przy czym zalecenia konserwatorskie wskazywały na konieczność przywrócenia gontu. W okresie powojennym właścicielem był Rolniczy Kombinat Spółdzielczy w Granowie, który miał w nim siedzibę administracji.
Nowszy pałac pochodzi z III ćwierci XIX wieku i ma skomplikowaną bryłę, zbliżoną planem do litery H ze względu na późniejsze dobudówki. W jeden z narożników wkomponowano kaplicę. Dodatkowym urozmaiceniem jest wsparty na dwóch parach kolumn balkon nad gankiem. Jest budynkiem parterowym z niskim piętrem.
Park dworski powstał ok. 1861-1879 i został prawdopodobnie założony przez Adama Tytusa Działyńskiego. Od strony północnej i wschodniej jest ograniczony alejami grabowymi. Tylko nieliczne drzewa są iglaste. Najgrubszym drzewem jest buk o obwodzie ok. 390 cm. Nie zachował się ogród warzywno-owocowy.