W polskiej służbie powszechnie określano je spolszczoną nazwą typu jako empajery. Cena wynosiła 164 000 funtów, lecz z uwagi na wzrost cen materiałów i płac robotników wzrosła ostatecznie do 186 481 funtów.
Stocznia przystąpiła do budowy 15 marca 1941 roku, lecz trwała ona dość długo i statek wodowano 15 stycznia 1942 roku, nadając mu nazwę „Bałtyk”. Do momentu jego ukończenia rząd polski zdołał zakupić w USA przestarzały statek „Paderewski” oraz przejąć dwa zbudowane wcześniej na zamówienie brytyjskie statki typu Empire B („Tobruk” i „Narwik”). Później nabyto jeszcze dwa statki typu Empire i pochodnych: „Białystok” i „Borysław”. „Bałtyk” uroczyście podniósł banderę 20 marca 1942 roku w Newcastle.
Opis Nośność „Bałtyka” wynosiła 10 098 ton, a pojemność rejestrowa 7001 BRT i 5121 NRT. Powojenne dane wskazywały natomiast nośność 10 009 ton pojemność 6984 BRT i 5105 NRT. Długość wynosiła 136,4 metrów, szerokość 17,2 metra, a zanurzenie 8 metrów. Napęd stanowiła trzycylindrowa maszyna parowa potrójnego rozprężania poruszająca jedną śrubę. Jej moc indykowana wynosiła 2400 KM (była mniejsza o 100 KM od innych polskich statków tego typu). Napęd zapewniał osiąganie prędkości maksymalnej 10 węzłów lub według innych źródeł 11 węzłów. Kotły opalane były węglem.