14 marca 1948 roku jako pierwszy polski statek zawinął do Rijeki w Jugosławii; jego kapitanem wówczas był Władysław Neuman. Od początku 1951 roku, po podziale GAL, statek wszedł w skład floty Polskich Linii Oceanicznych (PLO) w Gdyni. Pływał wówczas m.in. do Chin, a od września 1954 roku do Indii, po czym od marca 1955 roku do Ameryki Południowej.
W październiku 1956 roku „Bałtyk” wyszedł z Gdańska z ładunkiem wojskowym do Indonezji, asystując po drodze radzieckiemu okrętowi podwodnemu typu M, płynącemu pod polską banderą z fałszywym numerem burtowym M-107, który miał być przekazany Egiptowi, lecz zespół musiał zawrócić do Polski na Morzu Śródziemnym z uwagi na zamknięcie Kanału Sueskiego z powodu wojny sueskiejNa okręcie podwodnym było trzech dowódców: polski kpt. mar. Leon Ratajczak, radziecki i egipski. Pomimo okazji do zaatakowania angielsko-francuskiej floty na Morzu Śródziemnym – co mogło przynieść pewien sukces, lecz wiązało się z praktycznie pewnym zniszczeniem okrętu podwodnego, polski i radziecki dowódca zdecydowali o powrocie do radzieckiej bazy w Świnoujściu ().. W listopadzie 1956 roku statek przeszedł na linię do południowej Azji. W kwietniu 1961 roku przywiózł do Polski eksponaty z wykopalisk prowadzonych przez ekspedycję archeologiczną prof. Kazimierza Michałowskiego, podarowane przez rząd Sudanu.