Giovanni da Pian del Carpine wyruszył z Lyonu w Wielkanoc, 16 kwietnia 1245 r. w towarzystwie brata Stefana z Czech. Zastąpił go Benedykt Polak, który dołączył we Wrocławiu. Giovanni da Pian del Carpine i Benedykt dotarli przed oblicze Batu-chana nad Wołgą w kwietniu 1246 r. Do obozu wielkiego chana dotarli 22 lipca 1246 r. Byli świadkami uroczystego objęcia tronu przez Gujuka, wnuka Czyngis-Chana. Podczas audiencji odrzucił on papieską propozycję przyjęcia wiary chrześcijańskiej. Posłowie, wyposażeni w list chana do papieża, opuścili dwór w listopadzie 1246 r. i w czerwcu 1247 r. dotarli do Kijowa, witani entuzjastycznie niczym wyrwani ze szponów śmierci.
Zobacz też: wyprawa Giovanniego da Pian del Carpine i Benedykta Polaka na dwór chana mongolskiego
Po zakończeniu poselstwa do Mongolii Giovanni da Pian del Carpine został mianowany arcybiskupem miasta Bar (Antivari) na terenie dzisiejszej Czarnogóry. Zmarł 1 sierpnia 1252 r.
Jest autorem "Historia Mongalorum" (Historia Mongołów) – relacji ze swej podróży.
Bibliografia