Będąc właścicielem przyznanego mu wielkiego majątku ziemskiego w północno-wschodniej części żyznej oazy Fajum, sprawował następnie nadzór nad powierzoną mu fundacją pobliskiej osady Filadelfia. Zachowane archiwum stanowi spuściznę przeszło 20 lat jego administracyjnej działalności.
Miejscowi chłopi, będący odkrywcami znaleziska, stopniowo rozprzedawali dokumenty niewielkimi partiami podnosząc ich cenę. Nabywcami ich stały się zarówno instytucje naukowe, jak i osoby prywatne. W ten sposób jednolity zespół archiwalny uległ rozproszeniu w różnych krajach świata, gdzie znalazł się w kolekcjach miejscowych bibliotek i muzeów. Papirusy Zenona najliczniej trafiły do zbiorów Muzeum Egipskiego w Kairze, znaczna część dostała się do Stanów Zjednoczonych (University of Michigan, Columbia University, Duke University), wiele zgromadziło londyńskie British Museum i włoskie Società Italiana per la Ricerca dei Papiri Greci e Latini in Egitto, posiadają je również zbiory w Niemczech (uniwersytet w Heidelbergu), Grecji i FrancjiAnna Świderek: Kiedy piaski egipskie…, dz. cyt., s. 45.Reading the Papyri: Zenon. Where are the Zenon Papyri now?