Bezgłowy muł Istnieje fotografia bezgłowego zwierzęcia, która wielokrotnie przyciągała uwagę specjalistów historii fotografii. Zdjęcie wykonał brytyjski fotograf Charles Harper Bennett 6 czerwca 1881 roku. Bennett był synem kapelusznika z Surrey i w latach siedemdziesiątych XIX wieku założył firmę sprzedającą sprzęt fotograficzny. W 1878 roku, próbując znaleźć sposób na skrócenie czasu otwarcia migawki, zdał sobie sprawę, że nie ma możliwości przyspieszenia procesu kolodionowego i do natychmiastowego utrwalenia obrazu potrzebny jest radykalnie nowy skład emulsji. W tym czasie inny fotograf, angielski lekarz Richard Leach Maddox, odniósł już sukces w tej dziedzinie, zastępując kolodion żelatyną. Bennett podjął się ulepszenia metody Maddoxa. Udało mu się skrócić czas otwarcia migawki z kilku sekund do 1/25 sekundy. Następnie zdecydował się zademonstrować technologię, przy czym potrzebował spektakularnego sposobu, aby ogłosić swój sukces. Przywiązał dynamit do szyi muła, zamontował aparat fotograficzny na statywie, a następnie wysadził głowę zwierzęcia. Udało mu się zrobić zdjęcie w momencie, gdy głowa już rozpadała się na kawałki, ale ciało muła wciąż stało, nie mając czasu na upadek. To pokazało szybkość fotografii. Opis eksperymentu i wyniki pracy Bennetta opublikowano w amerykańskim czasopiśmie „Scientific American”.