od wysokości głowy i drobno owłosionej.
Na chetotaksję tułowia składały się m.in. para dobrze rozwiniętych szczecinek postpronotalnych, dwie pary szczecinek przedskrzydłowych, jedna para szczecinek przedszwowych, jedna para szczecinek nadskrzydłowych, dwie pary szczecinek zaskrzydłowych, od pięciu do sześciu nieregularnych szeregów szczecinek środkowych grzbietu, trzy pary szczecinek śródplecowch (wszystkie położone za szwem), para dobrze rozwiniętych szczecinek przedtarczkowych, para dobrze rozwiniętych szczecinek proepimeralnych oraz para szczecinek przetchlinkowych. Anepisternum było całkiem nagie, bez dodatkowych szczecinek w przednim kącie. Katepisternum miało jedną wyraźną szczecinkę i kilka włosowatych, drobnych szczecinek na przedzie, a poza tym było nagie. Skrzydło przednie miało około 4,3 mm długości, około 1 mm szerokości, jasnobrązowe żyłki i przezroczystą błonę. Żyłka kostalna zaopatrzona była w słabe i krótkie kolce. Użyłkowanie odznaczało się komórką subkostalną zakończoną na wysokości przedniej żyłki poprzecznej. Przezmianki miały białawe ubarwienie.