Stopień naukowy doktora habilitowanego nadał jej Instytut Biologii Stosowanej Akademii Rolniczej w Poznaniu (1973) na podstawie rozprawy naukowej Chemiluminescencja w procesach powstawania i degradacyjnego utleniania kwasów humusowych oraz jej zastosowania analityczne. Tytuł naukowy profesora nauk przyrodniczych otrzymała 15 czerwca 1990.
Praca naukowo-dydaktyczna Bezpośrednio po studiach została zatrudniona jako asystent naukowo-dydaktyczny w Zakładzie Fizyki Wyższej Szkoły Rolniczej (późniejszej Akademii Rolniczej) w Szczecinie. Zajmowała się organizacją pracowni dydaktycznych oraz kontynuowała badania z zakresu fotoluminescencji i spektroskopii molekularnej.
Wspólnie z mężem Januszem Sławińskim prowadziła badania naukowe nad mało wówczas znanym zjawiskiem chemiluminescencji związków polifenolowych, kwasów humusowych, niektórych makrocząsteczek takich jak melanina, taniny, białka hemowe, a także grzybów. Badania te zaowocowały szeregiem oryginalnych publikacji naukowych. Szczególnie cenna była pionierska praca opublikowana w prestiżowym czasopiśmie „Nature”, dotycząca chemiluminescencji kwasów humusowychElżbieta Skórska.