Uprawnienia Ministra Rolnictwa Minister Rolnictwa mógł: zezwalać zakładom, instytucjom i osobom, prowadzącym badania naukowe, na postępowanie odmienne w zakresie niezbędnym dla prowadzenia tych badań; normować w sposób specjalny postępowanie przy zwalczaniu chorób roślin oraz tępieniu chwastów i szkodników roślin na gruntach, stanowiących własność Państwa, a także na gruntach użytkowanych przez państwowe zakłady naukowe.
Państwo ponosiło koszty czynności władz do zwalczania chorób roślin oraz tępienia chwastów i szkodników roślin.
Minister Rolnictwa i Reform Rolnych przyznawał według swego uznania stosowną zapomogę tym właścicielom roślin i właścicielom gruntów lub ich faktycznym posiadaczom, którzy ponieśli dotkliwe straty gospodarcze, przyczyniając się przez to do opanowania choroby roślin lub wytępienia szkodników roślin, dokonywanych w interesie publicznym.
Rola jednostek naukowo-badawczych i organizacyjnych Podstawową rolę odgrywał Państwowy Instytut Naukowy Gospodarstwa Wiejskiego oraz instytucje, które Minister Rolnictwa do tego powołał, udzielały władzom wskazań technicznych w zakresie zwalczania chorób roślin oraz tępienia chwastów i szkodników roślin.