Opactwo Cystersów w Kazimierzu – dawne zgromadzenie zakonne cystersów w Kazimierzu koło Prudnika, istniejące od 1198 do 1810 roku.
Historia Książę Jarosław opolski sprowadził do wsi, wówczas noszącej nazwę Jarosław, cystersów z Pforty w Saksonii przed 1198. Po jego śmierci, cystersi z Pforty przekazali ten obszar cystersom z Lubiąża. W dokumencie papieża z 1201 wspomniani zostali cystersi z Lubiąża, którzy jako spadkobiercy klasztoru w Pforcie „posiadają wieś Jarosław ze wszystkimi pożytkami”. Od 1213 wieś nosiła nazwę Kazimierz – na cześć księcia Kazimierza opolskiego. Miejscowy kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny wzmiankowany był po raz pierwszy w 1223.
Książę Kazimierz w 1226 nadał kościół w Kazimierzu ze wszystkimi przyległościami cystersom z opactwa z Lubiąża. Mieszko II w 1244 uwolnił poddanych klasztoru w Kazimierzu od prawa i sądownictwa książęcego.