Franciszek Boehm, niem. Franz Boehm (ur. 3 października 1880 w Boleszynie, zm. 13 lutego 1945 w KL Dachau) – niemiecko-polski prezbiter, proboszcz z archidiecezji kolońskiej, przeciwnik ideologii narodowosocjalistycznej i męczennik Kościoła katolickiego.
Życiorys Młodość i szkolenie mały|Szkoła podstawowa Franza Boehma w Düsseldorfie Franz Boehm urodził się w Prusach Zachodnich, czyli obecnie na terenie województwo warmińsko-mazurskiego. Pochodził z rodziny o niemiecko-polskich korzeniach. Jego rodzice byli nauczycielami w czasie Kulturkampfu za czasów Bismarcka, dlatego w 1893 roku na mocy zarządzenia administracyjnego rodzina została przeniesiona do Nadrenii. Ojciec i uczniowie ćwiczyli na zajęciach Te Deum po polsku, co było zakazane w Prusach Zachodnich w czasach cesarstwa ze względu na germanizację Polaków. Boehm ukończył szkołę średnią w Mönchengladbach. Po studiach filozoficznych i teologicznych w Bonn, w 1906 roku przyjął święcenia kapłańskie dla archidiecezji kolońskiej. Na trzech stanowiskach kapelanów w Zagłębiu Ruhry udzielał się także w duszpasterstwie polskim, gdyż jego językiem ojczystym był język polski. Pierwszą posadę proboszcza objął w 1917 roku w parafii św. Katarzyny w Düsseldorfie.