Choć w momencie powstania języka scs. nie było już jedności językowej Słowian, to jednak wyłonił się on jeszcze przed ostatecznym rozpadem języka prasłowiańskiego, który utożsamiany jest z momentem zaniku i wokalizacji półsamogłosek jerowych w X w. W związku z tym oryginalny język Cyryla i Metodego zawierał jery ь i ъ jako odrębne fonemy i najprawdopodobniej funkcjonowały one do przełomu IX–X w. W zachowanych odpisach oryginałów z końca X i XI w. jery stosowane były już nie zawsze konsekwentnie; utrzymywane były w tekstach tylko przez tradycję.