Stanisław Hawron, wiceburmistrz Prudnika, stwierdził, że pomnik nie został odbudowany, tablice zostały jedynie „przestawione w nowe miejsce i odpowiednio zabezpieczone, żeby nie spadły na postronne osoby”. Czerwiński złożył do prokuratury zawiadomienie o „propagowaniu symboli faszystowskich” przez Radę Miejską w Prudniku. W wywiadzie dla „Nowej Trybuny Opolskiej” stwierdził, że „Stawianie takich pomników w centralnych miejscach wsi, na publicznych placach jest dziwne, niewytłumaczalne i sprzeczne z tradycją katolicką. Takie pomniki były masowo stawiane w czasach faszyzmu jako demonstracja narodowej siły, pochwała militaryzmu niemieckiego, a więc w celach politycznych, a nie tylko dla uczczenia zmarłych”. Prokurator nie dopatrzył się w renowacji pomnika znamion przestępstwa. Renowacja została jednak przerwana w związku z negatywną opinią ROPWiM.
Andrzej Dereń, redaktor naczelny „Tygodnika Prudnickiego”, zwrócił uwagę, że ROPWiM nigdy wcześniej nie sprzeciwiała się renowacji niemieckich pomników wojennych w innych śląskich wsiach. Profesor Wojciech Borodziej, historyk Uniwersytetu Warszawskiego, w artykule „Żelazny krzyż niezgody” Joanny Pszon z „Gazety Wyborczej” stwierdził:
Przypisy
Pomnik poległych Kategoria:Pomniki w Polsce związane z I wojną światową Kategoria:Pomniki w województwie opolskim Kategoria:Historia ziemi prudnickiej